De legende vertelt dat de villa van Montblanc bevreesd was door een woeste draak die, gedreven door een onverzadigbare honger, steeds dichter bij de muren kwam op zoek naar voedsel.

Aanvankelijk boden de inwoners schapen aan; toen deze niet genoeg meer waren, gaven ze runderen; daarna, paarden. Maar toen zelfs dat de beest niet kon verzadigen, begrepen ze, vol afschuw, dat ze mensenlevens moesten offeren.

Om te beslissen wie het volgende slachtoffer zou zijn, deden ze een loting waarbij ze de namen van alle inwoners, inclusief de koning en zijn familie, opnamen. De papieren werden in een pot gestopt, en een onschuldige hand trok de gekozen naam: de prinses. Ondanks de pijn en tranen van haar vader, de koning, ging de jonge vrouw moedig naar haar bestemming.

Net toen de draak haar bijna wilde verslinden, verscheen er een ridder te paard, op een wit paard. Het was Sant Jordi. Met zijn lans verwondde hij de beest dodelijk en overwon het. Uit het bloed dat uit de borst van de draak stroomde, groeide een rozenstruik met rode rozen, en de ridder sneed er een af om aan de prinses aan te bieden.

Sindsdien wordt op 23 april in Catalonië de Diada de Sant Jordi gevierd, een dag waarop het traditie is om een roos te geven aan de geliefde.

Deze datum valt ook samen met de Dag van het Boek, die ook op 23 april wordt gevierd, waardoor de roos een ander symbool krijgt: het boek. Zo worden op deze bijzondere dag cultuur en liefde in dezelfde viering samengebracht.